Składniki: 30 dag podłużnych biszkoptów do tiramisu; 50 dag mascarpone; 4 jajka; 8 łyżek drobnego cukru kryształu; 2 łyżki kawy rozpuszczalnej; 50 ml likieru amaretto; 2 łyżki ciemnego kakao.

Wykonanie: Kawę rozpuścić w niepełnych 2 szklankach gorącej wody, dodać likier, zawartość zamieszać i ostudzić. Do żółtek wsypać 3/4 przygotowanego cukru w kryształkach i utrzeć mikserem na puszysty krem. Dodać do tego serka mascarpone i wymieszać porządnie całość. Do białek dodać szczyptę soli i ubić to na sztywną pianę. Wsypać pozostały cukier i dalej ubijać całość przez 2 minuty. Połączyć i pomieszać z masą z serkiem mascarpone. Połowę biszkoptów na moment zanurzyć w kawie po czym ułożyć w przeznacoznych do tego naczyniach. Wyłożyć połowę kremu i posypać go połową kakao przez sitko. Ułożyć kolejną, drugą warstwę powtarzając nasączanie biszkoptów i układanie kremu. Deser włożyć na przynajmniej 5 godzin do lodówki. Przed podaniem posypać tiramisu resztą kakao. Deser podawać dobrze schłodzony.

Składniki: 1 sałata rzymska; 1 sałata zielona (obie pokrojone i wymieszane); koper włoski pokrojony w piórka; 1 awokado pokrojone w dużą kostkę; jicama pokrojona w słupki (ewentualnie rzodkiewka pokrojona w cieniutkie plasterki); ½ szklanki orzechów pistacjowych; 2 łyżki suszonych pomidorów pokrojonych w bardzo drobne zapałki (julienne); 2 łyżki marynowanej czerwonej cebuli; 2 łyżki marynowanej marchwi w plasterkach; tarty parmezan do posypania.

Wykonanie: Cebulę i marchew, pokrojone w plasterki, zalać wodą wymieszaną z octem (proporcje 1:1), solą i cukrem i wstawić do lodówki na minimum 24 godziny. Wszystkie składniki sałatki wymieszać z sosem i posypać tartym parmezanem przed podaniem. Sałatka podawana jest z kremowym sosem parmezanowym, ale można ją również serwować z sosem miodowo-musztardowy. Sałatka ta równie świetnie smakuje z krewetkami z grilla.

Składniki (10 porcji): 250 g mąki; 1 łyżka proszku do pieczenia; 30 g masła, schłodzonego i pokrojonego; 185 ml mleka; składniki na nadzienie: 40 g sera koziego w ruloniku, pokrojonego na kawałeczki; 40 g tartego Parmezanu; 40 g tartego sera żółtego; 2 łyżki posiekanej natki pietruszki; 1 łyżeczka świeżych listków tymianku

Wykonanie: Piekarnik nagrzać do 220 stopni. Blachę wyłożyć papierem do pieczenia. Mąkę przesiać do miski wraz z proszkiem do pieczenia i solą. Dodać masło i palcami rozcierać je z mąką, aż powstanie kruszonka przypominająca okruchy chleba. Dodać mleko i za pomocą noża kroić i mieszać ciasto łącząc składniki. Wyłożyć ciasto na posypaną mąką stolnicę i obsypanym w mące wałkiem rozwałkować ciasto na prostokąt o wymiarach 20 x 25 cm. Posypać serem kozim, następnie Parmezanem i serem żółtym, a na koniec natką pietruszki i tymiankiem. Zaczynając od dłuższego boku zwinąć ciasto w rulonik. Pokroić na 2 cm kawałki i ułożyć je na przygotowanej blasze w 2 cm odstępach. Piec przez 12 minut lub do czasu aż będą złociste i w środku upieczone. Wyłożyć na metalową siatkę i podawać gorące lub ciepłe.

Składniki: 2 średnie cukinie; 2 i 1/3 szklanki bulionu drobiowego lub warzywnego; 1 mały pęczek kolendry lub natki pietruszki, same listki; 6 listków świeżej bazylii; świeżo zmielony czarny pieprz; 2/3 szklanki płynnej śmietany 18% lub kremówki

Wykonanie: Obrać cukinię, skroić na plastry i wrzucić do wrzącej i osolonej wody na około 8 minut. Odsączoną cukinię zmiksować razem z drobno posiekaną kolendrą lub natką, dodać do gotującego się bulionu, przyprawić pieprzem i porwaną na kawałeczki bazylią. Schładzić w lodówce, najlepiej przez noc (następnego dnia jest smaczniejsza). Serwować jako chłodnik, oddzielnie ze śmietaną.

Składniki: 60 dag cielęciny bez kości (najlepiej z udźca); 6 łyżek masła; 5 jajek; tłuszcz do smażenia; mąka i tarta bułka do panierowania; 1 łyżeczka posiekanego szczypiorku; sól oraz ewentualnie cząstki cytryny do dekoracji.

Wykonanie: Mięso oczyścić i pokroić na cztery plastry w poprzek włókien. Rozbić tłuczkiem i uformować kotlety. Posolić je, obtoczyć w mące, jednym roztrzepanym jajku oraz tartej bułce, a potem usmażyć na gorącym tłuszczu na złoty kolor. Zmniejszyć ogień, dodać 2 łyżki masła i dosmażyć. Na drugiej patelni rozgrzać dwie łyżki masła, usmażyć 4 jajka sadzone. Sznycle ułożyć na ogrzanych talerzach, na każdym położyć jajko i kawałek pozostałego masła. Posypać szczypiorkiem, udekorować cytryną. Można także utrzeć wcześniej masło ze szczypiorkiem, uformować w rulonik, schłodzić w zamrażalniku, a potem położyć na każdym sznyclu plasterek masła szczypiorkowego. Sznycle podawać z ziemniakami purée i marchewką z groszkiem. Pasuje także zielona sałata ze śmietaną.

Składniki (na 3 porcje): 1 ogórek; 3-4 ząbków czosnku; świeży koperek; 500 g jogurtu naturalnego; 2 łyżki oleju; 1 łyżka białego octu winnego; sól oraz pieprz.

Wykonanie: Przecisnąć czosnek, pokroić koperek w bardzo małe kawałeczki, zetrzeć ogórek na najmniejszej tarce, posolić (dla smaku) i pozostawić na chwilę. Po puszczeniu soków odlać nadmiar i dodać do jogurtu. Wymieszać wszystko dodając pozostałe składniki, osolić, popieprzyć. Pozostawić na około 10 minut w lodówce. Doskonałe do warzyw np. ogórków pokrojonych w długie paski, marchewki, papryki ewentualnie podawać z ciepłymi tostami.

Składniki: 200 g salami; 100 g szynki; 6 jajek; 2 pomidory; 1 czerwona papryka; 1 cebula; 2 ząbki czosnku; 40 g mrożonego groszku; 40 g mrożonej fasoli szparagowej; 5 łyżek oleju; mielona papryka; sól i pieprz

Wykonanie: Salami pokroić w plasterki (6 plasterków należy odłożyć), szynkę pokroić w słupki. Cebulę i czosnek obrać oraz posiekać. Pomidory obrać i pokroić w kostkę. Paprykę umyć, usunąć gniazda nasienne i pokroić w paski. Cebulę i czosnek podsmażyć na oleju, dodać pomidory, paprykę, fasolkę i groszek, wymieszać. Dusić 15 minut i przełożyć do żaroodpornego naczynia. Dodać wędlinę i wymieszać. W masie zrobić 6 dołków, wbić w nie po jajku i przykryć 6 plastrami salami. Zapiekać 7 minut w temp. 200 st.

Musztarda jest przyprawą sporządzoną głównie z ziaren gorczycy. W smaku jest nieznacznie ostra, ma konsystencję gęsta, o stonowanej barwie i z wyraźnie widocznymi zmielonymi ziarenkami gorczycy. Za odkrywcę musztardy uznaje się Pliniusza Starszego (23-79 n.e.), który w starożytnym Rzymie połączył ze sobą utarte ziarna gorczycy i ocet. W późniejszym okresie, Starożytni wytwarzali ją z ziarnek gorczycy, mieszając z miodem, octem oraz oliwą. Tak przygotowaną przyprawę stosowali niemalże do wszystkiego, ponieważ, nie tylko dodawała smaku potrawom, ale ponad to redukowała skutki niestrawności.

Keczup, oparty na occie pomidorowy sos, jest powszechnie znanym i szeroko wykorzystywanym dodatkiem do dań. Obecnie jest dla nas naturalny, jego pomidorowy smak. Intensywny smak ketchupu czyni z niego nie tylko idealny dodatek, ale również bazę dla różnego rodzaju dań. Niewiele osób jednak orientuje się, że początki keczupu związane są z Chinami. W południowo-wschodniej Azji od wielu stuleci sporządzano sos ket’siap. Jego nazwa w chińskim dialekcie Amoy znaczyła dosłownie „zaprawa do ryb” i takie też najprawdopodobniej było jego zastosowanie. Początkowo jego głównymi składnikami, poza octem, były anchois, orzechy, grzyby, skórka od cytryny, a także przyprawy: imbir, goździki, gałka muszkatołowa i pieprz. Dopiero pod koniec XVIII wieku Brytyjczycy dołączyli do przepisu pomidory.

Majonez jest gęstym sosem sporządzonym na bazie jaj, musztardy, octu i oleju i stanowi doskonały dodatek dla wielu potraw. Tak bardzo obecnie popularna przyprawa, nie jest jednak wynalazkiem naszych czasów, ale najprawdopodobniej, znana jest od wielu wieków, chociaż po raz pierwszy nazwa majonezu w kulinariach wystąpiła na początku XIX w. i oznaczała zimny, delikatny sos pozyskany na bazie żółtek jaj, musztardy, octu i oleju. Od tego momentu pojawia się niezmiennie przy okazji różnych przepisów jako dodatek, podkreślający smak potrawy.

Angielski pudding. Pod nazwą pudding kryją się dwa rodzaje potrawy. Klasyczny angielski pudding to rodzaj gotowanego lub pieczonego ciasta, przyrządzanego zarówno na słodko, jak i słono, np. pudding śliwkowy czy tradycyjny brytyjski pudding świąteczny. Drugim rodzajem jest podawany wyłącznie jako deser, pudding przypominający nasz budyń, przyrządzany na bazie mleka, które zagęszcza się za pomocą mąki kukurydzianej, ziemniaczanej, jaj czy ryżu (jak w puddingu ryżowym).

Austriacki tort Sachera. W wiedeńskich kawiarniach słynących z niezliczonych słodkich specjałów, podaje się również chyba najbardziej słynna tort na świecie - tort Sachera, zwany także, przez wzgląd na dostojny wygląd i szlachetny smak, tortem królewskim. Ciemna, czekoladowa polewa tortu kryje pod spodem lekkie ciasto przełożone niepowtarzalną austriacką morelową konfiturą.

Francuskie suflety i crème brûlée. Kuchnii francuskiej zawdzięczamy popularne na całym świecie suflety, które przygotowane na słono są sycącym daniem głównym. Suflety w słodkiej wersji stanowią idealny deser. Tradycyjnym zwieńczeniem francuskiego posiłku jest soufflé au Grand Marnier (suflet z likierem Grand Marnier). Innym, równie smacznym deserem jest przyrządzany z żółtek jaj, mleka i mąki ziemniaczanej, przyprawiony cynamonem lub wanilią crème brûlée.

Szwajcarskie fondue czekoladowe. Popularne serowe fondue doczekało się swej słodkiej wersji. Deserowe fondue robi się z roztopionej w śmietance czekolady, często z dodatkiem soku z pomarańczy lub cytryny. W tej gorącej, aromatycznej masie zanurza się cząstki owoców: truskawek, gruszek czy też jabłek.

Włoskie tiramisu. Pyszny torcik łączący w sobie delikatność biszkoptów, kremową konsystencję serka mascarpone i bogaty aromat likieru amaretto z wyrazistym smakiem kawy.

Do Europy aż zza Atlantyku dotarły aromaty kuchnii meksykańskiej, która upowszechniła się na Starym Kontynencie m.in. dzięki ogromnej popularności charakterystycznie smakujących placków tortilla, które przygotowane tylko w specjalny sposób zyskują niepowtarzalne walory smakowe.

Wędrując od Meksyku na północ trafiamy do państwa stanowiącego różnokulturową mozaikę łączącą w sobie tradycje wielu regionów - do Stanów Zjednoczonych. I mimo, że w tym państwie miesza się wiele kultur, to jednak w świadomości ludzi istnieje kilka potraw i napoi, które stanowią nieodłączny element kultury amerykańskej. To przede wszystkim wyprowadzenie zwyczaju stołowania się w restauracjach, i długiego oczekiwania na posiłek, na ulice do budek z hot dogami i hamburgerami, stojącymi na każdym niemalże rogu ulicy, gdzie nasz głód ma szansę być szybko poskromionym bez zbędnego czekania. Zapijając to wszystko popularnymi gazowanymi napojami sygnowanymi logami rozpoznawalnymi na całym świecie.